KOŁO DANIEL
historia koła
władze
członkowie
łowiska
GOSPODARKA ŁOWIECKA
plany łowieckie
urządzenia łowieckie
POLOWANIA
terminy polowań zbiorowych
kalendarz łowiecki (terminy polowań)
kryteria odstrzału
fazy księżyca
SZACOWANIE SZKÓD
podstawa prawna
szacujący
pliki do pobrania
PRAWO ŁOWIECKIE
GWARA ŁOWIECKA
GALERIE
polowania zbiorowe
prace gospodarcze
inne
PRZYDATNE INFORMACJE
punkty wyłożenia książek ewidencji
punkty skupu zwierzyny
badania weterynaryjne
cenniki opłat za zwierzynę pobraną na użytek własny
zasady przystrzeliwania broni
TWÓRCZOŚĆ DZIADKA WŁADKA

 

 

 

Historia Koła Łowieckiego Daniel w Szprotawie

Dokładnej daty powstania koła łowieckiego ?Daniel? w Szprotawie nie sposób dzisiaj precyzyjnie ustalić. Z całą pewnością był to rok 1948, gdy kilku zapaleńców rekrutujących się w większości z leśników, zebrało się w Nadleśnictwie Szprotawa by założyć koło łowieckie. Nie zachowały się żadne dokumenty przedstawiające jego założycieli. Z ustnych relacji Jana Miłosia, jednego z założycieli naszego koła wierny, że należeli do nich m.in. Hrycej Hilary, Hopka Jan, Michałek Roman, Ekstowicz Roman, Miłoś Jan

Koło nasze należy do jednych z najstarszych w województwie lubuskim. W późniejszym czasie do koła dołączyli kol. Biskupski Piotr, Horodyski Wiktor (najstarszy stażem aktywny myśliwy) Karbowy Jan, Marciniak Tadeusz, Kozieł Stefan, Figurski, Dalecki Zenon, Posłuszny Józef, Pawluk, Kajdaniak Jerzy, Pecio Rajmund, Zając Wiesław, Prokop Zygmunt, Trojan Jerzy, Matkowski Michał,Górski Henryk, Magnuszewski Edward, Antał Tadeusz, Kuźmicki Stanisław,Zając Władysław. Na przełomie lat czterdziestych i pięćdziesiątych polowało się praktycznie na terenie całego powiatu, nie było podziału na obwody Dopiero w 1953 roku Minister Rolnictwa i Leśnictwa wprowadził podział kraju na odwody łowieckie. W wyniku tego podziału koło otrzymało trzy obwody: nr 268, 274, 267 których numeracja zmieniała się jeszcze trzykrotnie w latach 60, 70 i 80 ubiegłego wieku. Początkowo, zgodnie z ówczesnymi przepisami gospodarkę łowiecką prowadziło Nadleśnictwo, odstrzały wydawane były również przez nadleśnictwa, leśnicy też szacowali szkody łowieckie a odszkodowania wypłacało Nadleśnictwo. Koło partycypowało w kosztach jedynie w sytuacji gdy plan odstrzału nie był wykonany w 100%. W 1973 roku na mocy zarządzenia Ministra Leśnictwa i Przemysłu Drzewnego cały ciężar związany z prowadzeniem gospodarki łowieckiej, wypłaty odszkodowań łowieckich spada na koła.

Cały czas dbano o jak najlepsze stany zwierzyny drobnej. Ważnym zagadnieniem wtedy była walka z drapieżnikami, za które uznawano wałęsające się i zdziczałe psy, koty. Organizowano zbiorowe wyjazdy myśliwych w teren celem odstrzału wałęsających się i zdziczałych psów. Dopingowano również myśliwych do redukcji szkodników na polowaniach indywidualnych - po okazaniu uszu strzelonego psa czy kota myśliwy otrzymywał rekompensatę w postaci naboju. Walczono także z ptakami drapieżnymi, za które uważano wrony siwe czy sroki, poprzez odstrzał i wykładanie jaj ?fosforowych?. Dzięki takim zabiegom koło mogło już w latach 60 odławiać zające i wysyłać je na eksport do Francji i poprzez to zasilać kasę koła. W latach 70 podjętą pierwszą w historii koła introdukcję bażanta. Była to jedna z najwcześniejszych introdukcji. Dwukrotnie wypuszczano do łowiska 1000 i 600 szt., jednak miejscowa ludność skutecznie zniweczyła pracę dość licznej grupy myśliwych. Dużą wagę przywiązywano do walki z kłusownictwem i od lat 50 na każdym z obwodów zatrudniano strażnika.

Obwody dzierżawione przez koło to tereny zamieszkiwane przeważnie przez zwierzynę grubą. W obwodzie  215 bytują jelenie, dziki, sarny, zające. Obwód 204 jest typowo polnym, na którym licznie występują sarny, dziki.

Znaczne zwiększenie liczby członków koła stało się przyczyną jego podziału i utraty jednego z obwodów. W 1973 mieszkańcy Małomic i okolic wysunęli propozycję podziału koła. Podjęto odpowiednią uchwał i przy aprobacie PZŁ w Zielonej Górze powstało nowe kolo ?Bóbr? przy Fabryce Wyrobów Blaszanych w Małomicach, które otrzymało dzisiejszy obwód nr 117.

Przez kolejne lata stan członków kola ulegał zmianie. W latach 1960/70 trzon koła stanowili pracownicy Dolnośląskich Zakładów Odlewniczych w Szprotawie i oni też zostają wybierani do Zarządu Koła.